Πονηρός ο φιλελέρας

Είναι παραπάνω από προφανές ότι η δυνατότητα να μιλήσεις για την «Ελληνική Ταυτότητα» (κι όχι «Ελληνική Ιδιαιτερότητα») [1] στα στενά χρονικά πλαίσια που επιβάλουν εκδηλώσεις του είδους είναι κάτι περισσότερο από άθλος. Ειδικότερα, όταν αυτό συναρτάται κι από μια συσχέτιση με την ανάλυση της «Ελληνικής Κρίσης». [2] Ακόμα και αν σου ζητηθεί, ή αυτοβούλως περιοριστείς σε ένα μόνο ενδεχόμενο από τα σενάρια της «κρίσης» και της σύνδεσης αυτής με την ελληνικότητα, η νοηματοδότηση (κεντρική σημασία) που θα προσδώσεις στο «αφήγημα» μπορεί (δύναται) να είναι μόνο μια σχεδόν καθαρή αυθαιρεσία.

Περισσότερα

Η επανάσταση γερνάει

Τα χρόνια περνούν, μεγαλώνεις..  καιρός να σταματήσεις να ασχολείσαι μ΄ ένα μαλάκα λαό που έχει αποχυμωθεί.

Περισσότερα

Στροφή στην ποιότητα..

Συγχαρητήρια για την προσπάθεια στους καλλιτέχνες του θιάσου Rubicone. Η ιδέα τους να «ανεβάσουν» μικροαστικό μελό είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες του καιρού. Μετά τον ανταγωνισμό από άλλους θιάσους, όπως π.χ. το ΠΑΜΕ, η ομάδα των εν λόγω καλλιτεχνών μπήκε ξανά δυναμικά στην διεκδίκηση του ευαίσθητου καταναλωτή ακροαμάτων και θεαμάτων, κάνοντας τρίπλα παίκτη βγαλμένου από σπλάχνα του μικροαστικού πόπολου. Νομίζω ότι τα κομμούνια του ΚΚΕ τρώνε πλέον την σκόνη των αναρχικών καλλιτεχνών του Rubicone.

Περισσότερα