Υπό το βλέμμα του άλλου

Οι ελληνικές πόλεις είναι μικρές διότι αποτελούν κοινωνίες στις οποίες οι σχέσεις είναι «πρόσωπο με πρόσωπο». Κατ’ αρχήν, όλοι γνωρίζονται και μιλούν μεταξύ τους. Ο Σωκράτης επισκέπτεται τη δημόσια άγοράν, για να συζητήσει με τον καθένα τι είναι οι αρετές, η ανδρεία, η ευσέβεια, η δικαιοσύνη και το αγαθόν. Όλοι ζουν υπό το βλέμμα του άλλου, υπάρχουν βάσει εκείνου που οι άλλοι βλέπουν σ’ αυτούς ή λένε γι’ αυτούς, βάσει της εκτίμησης που τους έχουν. Ό,τι είναι ένας άνθρωπος, η αξία του, η ταυτότητα του, είναι συνέπεια της αναγνώρισης του από την ομάδα των ομοίων του. Διωγμένο από την πόλη του, εξορισμένο και ατιμασμένο, το άτομο δεν είναι πλέον τίποτα. Παύει να είναι αυτό που ήταν.

Περισσότερα

Η “Ορθόδοξη” ιδιαιτερότητα

1η «ανάγνωση» της ιδιαιτερότητας του Ραγιαδιστάν

Περισσότερα

Δεν θα προσκυνήσουμε ποτέ κουφάλα ρασοφόρε.

Ο καιρός του Θεού Ήλιου και της λατρείας του φωτός, έχει περάσει, ελπίζω όχι ανεπιστρεπτί. Έχουμε κυριευθεί από ένα βαθύ σκοτάδι και κάθε προσπάθεια για να βγούμε από το σπήλαιο μοιάζει μάταιη. Δεν είναι όμως, απλώς μοιάζει. Το ότι ο αρχιερέας του σκότους ξεπερνάει τα όρια ενός τυπικού Χριστουγεννιάτικου διαγγέλματος, είναι αν μη τι άλλο ελπιδοφόρο μήνυμα. Όχι της ελπίδας που πουλάει ο τζάμπα μάγκας ρασοφόρος, αλλά της ελπίδας που αναβλύζει από τις ελεύθερες ψυχές ανθρώπων βαθιά ανθρώπινων. Δεν θα ασχολούμουν με τον σκοταδόψυχο και την επετειακή χριστιανική παραμυθία, αν δεν είχα δεχθεί σαν Έλληνας πολίτης απρόκλητη επίθεση. Δεν διαβάζω τα επετειακά μηνύματα των θεοκρατών και των θεσμικών πολιτικών λαμόγιων γιατί ως είθισται βρίθουν κοινοτοπιών. Η θεά τύχη ή κάποια τραγική ειρωνεία, με έφερε όμως, εμπρός στο “Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμου“, το οποίο και διάβασα προσεκτικά.

Περισσότερα